Citaat: Vaardige schrijvers, vervul je hier met een heilige welsprekendheid teneinde ons met overredende en bemoedigende kleuren het instructieve tableau te schilderen van de familie mens waarin alle individuen voor elkaar als het ware even zovele levende lessen zouden zijn en waarin de aanblik van hun gemeenschappelijke droefenis hen vervulde van heilzame afschuw van zichzelf en een tedere belangsteling voor de rehabilitatie van alle leden van deze grote familie tegelijk. Laat ons hen zien, zich voedend met het brood van de tranen, voor elkaar de droefgeestige stilte bewarend van de smart en deze alleen maar van tijd tot tijd verbrekend om de klanken te laten horen die van tijd tot tijd door boetvaardigheid worden onderbroken opdat de mens dat tegen de mens zegt: Mijn broeder, het is op de leugenachtige mens dat wij het rijk van de dood hebben gevestigd, dat ons met zijn duisternis omhult. Laten wij deze leugenachtige mens niet langer verbergen in zijn eigen ruÏnes en in zijn onreinheid, laten wij proberen om hem open en bloot te laten verschijnen opdat de levende lucht hem tot in zijn wortels aantast en het rijk van de dood dat zich daardoor wankelend op zijn fundamenten bevindt, voor ons in de diepte van zijn afgronden kan storten en verdwijnen.
Citaat:Met welke voorzichtigheid verspreiden de wijzen hun woorden ook niet en hoeveel voorzorgsmaatregelen nemen zij ook niet opdat de schatten van de waarheid niet worden bezoedeld door het verderf dat al onze afgronden aanvreet? Zij weten maar al te goed dat het in dit innerlijke, onzichtbare middelpunt is dat de bron van het licht verblijft en dat de reden waarom de wereld zo weinig gevorderd is op de heilige paden van het woord, is dat hij doorgaans het woord van het licht in de gebieden daarbuiten werpt en nooit de voorzorg neemt om het op de levende kern te plaatsen of op het innerlijke woord, de enige zetel die al onze ware woorden kan bezielen omdat het alleen maar daar is dat zich het levende en scheppende woord van alle woorden immers bevindt; uiteindelijk is de reden daarvoor dat hij voortdurend vergeet dat de kostbaarste onder de waarheden die hij kan leren kennen, van een aard zijn die alleen maar tot uitdrukking kan komen door middel van tranen en stilte, en dat de materiele mond van de mens niet waardig is om ze uit te spreken, of zijn lichamelijke oor om ze te horen.
Ecce homo Louis-Claude De Saint-Martin (1743-1803)
Comments